~Empty World~

You sure look good
interesting as I see,
but you ain't getting
inside my world, you see
I have wall built up
reaching to the sky
It got no gates
no-one gets in
Just an empty world..

If I open up, I'm afraid
that I would scare you away
Can you promise me that
you won't go away
I've got lot of scars and wounds
I've got a nasty past
I'm afraid that truth will
somehow drive you away....

Don't try to climb up
those walls are too high
I'm just sitting inside alone
with my bottled up memories
nothing pretty to see
nothing beautiful to share
broken pieces of a wounded past
that's all there to see..

If I open up, I'm afraid
that I would scare you away
Can you promise me that
you won't go away..
I've got lot of scars and wounds
I've got a nasty past
I'm afraid that truth will
somehow drive you away.....

Don't try to come inside
you won't like what you see
cold and empty pale world
that's all there to me..
Let's just stand where we are
You and I in two worlds
let's walk our separate ways
cause, we are in two roads..

If I open up, I'm afraid
that I would scare you away
Can you promise me that
you won't go away..
I've got lot of scars and wounds
I've got a nasty past
I'm afraid that truth will
somehow drive you away.....

Post Comment

To feel.. To be free...

Pic - Google

I wanna sleep on soft white sand
at mid-night in the beach
listen to the sound of lonely waves
to feel the night breeze

I wanna lie on the green grass
at the top of a mountain hill
watch busy bees and butterflies
to feel the warmth of sun

I wanna swim in the blue lake
like a mermaid in a tale
play hide and seek under the sea
peek through the mysterious veil

I wanna be free and fly away
like a bird in the large sky
to free my soul from my body
and to fade away in light

Will I ever be free to fly?
Will I ever be free to sleep?
Will I ever be free to feel
the love that I wanna feel....

Post Comment

~Lady in the Painting~

It was a perfect evening. Last rays of sun were shining upon the waves. Sea was calm and beautiful. He said to himself. Walking on the beach in the evening was his favorite thing. Watching the sunset while listening to the bells from the abandoned church on the hill. It was abandoned year ago but still bells are making noises to the wind. It was a sound of happiness and sadness at the same time. Jingles coming from a faraway place told a happy story but they were coming from a forgotten place which made it sad.

This evening was supposed to be a usual one. Just like other days he was going to take a walk on the beach. After the sunset go back to his little cabin and lit the candle. Eat some bread with cheese he bought from the market other day. Drink some wine or brandy if it’s a cold night. Play the violin a bit and go to a long sleep till the sun comes with a new day.

Destiny works in a mysterious way. Sometimes some things that you have been waiting for comes in an unexpected time and sometimes you didn't even know that you have been waiting for that thing until it arrives. This day was all about unexpected surprise that he had been waiting for his whole life.

It looked like a piece of paper first. Just a piece of paper. He was not going pick it up and then he was curious.

It was painting of a lady. Black silky hair fallen on to shoulder length. Dark long eye borrows with big round brown eyes. Pointy face with thick lips and a small nose.

“A fine looking lady.” He said to himself. Without thinking too much he put it into his pocket and walked away.

Sun was almost gone when he turned to go to his cabin. Had his small dinner and took his violin to play  That’s when he remembered about the picture in his pocket.

He took it out and looked at it from candle light. She looked young. Could be nineteen or twenty maximum  She must be from a good family, but fine ladies don’t keep their hair on loose like this. He was thinking.

Specially they wouldn't pose for a painting with hair on loose.

"It is just a painting." said to himself. But he doesn't put it in the pocket. He doesn't throw it away. He kept it on the chair next to him and played his violin. If someone saw that, they would think he was playing for her. But he said, he is playing for himself. Playing for night.

Sun came with a new day. But unlike other days sun rays bothered him on that day. He wanted to sleep more. He doesn't get a good sleep at that night. He was tired. It never happened before. He was proud always about being an early bird.

He dreamed all night. He has to many different dreams. Dreams on beach. Dreams at valleys. Dreams in his cabin. Dreams at some places where he doesn't know. But all the dreams had one thing in common. She was there. Lady in the painting. She was alive. Walking, talking and laughing. He felt so much alive in those dreams. He wanted to sleep more so could dream more.

But he had to wake up. Reality is not a dream. He washed himself and went to village for world. He was fine gardener. He is usually good at what he was doing. Whole village praised his work and said he was the best. But on that day he was a different man. He trimmed a bush which was about to bloom. Watered roses twice and if his fellow doesn't notice him doing so he would have done it to the third time as well.

All he could think was going home soon. It was like someone was waiting for him at home  Of course there was. She. She was waiting for him.

Days became months, months became years. Everybody noticed his changes. He was no longer the free lad but a man. A matured man. He aged quickly. His hair turned grey. There were winkles and dark spots around his eyes. He soon looked old to his age. But there were two things that became younger and brighter day by day.

His eyes and her. His eyes became more and more bright. It was like he was seeing someone getting close to him as the days was passing by. He dreamed every night. Slowly she took over his day too. He gave up fighting the feeling thought he wasn't so sure what it was.

She became more and more beautiful. Her eyes became bright too. Those were like stars first but later they were like burning suns. He felt the warmth and beauty.

He came from work that day. He felt a difference. He felt her presence in his cabin. This time it wasn't like she was a painting. But as a real person. A breathing living soul. He could swear that he heard the sound of her gown sweeping the floor. He felt a small breeze just like she was quickly passing him. When he was making a sandwich, when he was eating, when he was playing the violin, he felt her warmth next to him. It was like she was sitting next to him.

That night he dreamed again. He was on the beach. Sun was setting. Sea looked golden. Times was still  World was still. Everything was calm and quiet. But beautiful. She came to him. Hugged him tightly. Kissed him on lips and whispered to his ears.

“Let’s go. It’s time.”

It was the first time she spoke to him or the first time he heard her voice. It was calm like song.

He took her hand. She guided him to the golden sea. She held him close to her. They walked and walked until they disappear in golden water. Last rays of sun vanished from the earth as they disappear in sea.

Next day sun came with a new morning. But he was in deep sleep. He had a smile on his face. It was like he finally found peace.

Post Comment

~Phoenix~

You crushed me
And cracked me
Held me up
And smashed on floor....

You listened to the sound
Cracking my bones
Made a symphony
And danced to the song....

You set fire and
Pushed me to middle
Watched me burn
In red flames and fumes....

Watch while you can
Nothing stays still
Wounds will heal
Not burning scars....

Burn me alive
I will rise above
Fire don't lasts
But the phoenix will rise....

Post Comment

Veronika finally found it.. did you??

i just finished reading another amazing book of Paulo Coelho's. It's "Veronika decides to die". That books makes you think thousand times about the life that you are living now. Veronika is a young girl who has a good job, a place to stay and she is pretty.. but something tells her that her life has no meaning so she decides it's her time to die. she decided to commit suicide but that was not the plan that god had for her. she failed her attempt to kill her self and she was taken in to a mental hospital. That's where she found the meaning of life and that's where she finally learnt what is to be living..

Living is not merely breathing or following the same routine. we think that there is only one person living inside us but that's not true. There are thousand of Red Riding Hoods living inside me. One is shy. One is furious. One love to take challenges. One wants to dance. but the problem is we are afraid to do what we want because we are afraid that other people will find us mad.

There is a mad person living inside all of us. That mad man wants to try new things. He doesn't care about boundaries. But people has make their own pattern or a same routine and they just don't want to step out side of that in order to feel the real world. The reality can be different from one person to another. One's reality is not another's reality. One's reality can be a fantasy to another. but yet a fantasy can be a reality.

Maybe I sound like someone in a mental hospital. That's the magic of living. Remember one day you will have no more tomorrows. One day you will not wake up and you have no idea when that could be.
Veronika wanted to kill her self. But then she suddenly realize that she has not lived for the past 20 years but merely existing. Then doctor said to her that she only have one week left because her heart has been damaged so badly. She sets her mind to die and then she starts to live for the one last time. The difference is this time only she is not been merely breathing and existing but living. She do things without bothering what other people would think. She do things she has never tried before. She starts to live and then she realize she has wasted her life for nothing.

One day you will feel the same. That's why it is important to live as you are living for the one last time. One day you will not be here to do things that you wanted to do in your whole life. live the life to the fullest. Veronika finally found the peace and the meaning of life. Did you???

Post Comment

It was not my Destiny.

I knew I have to choose one, either to live or die. Living as a half dead wouldn't do any better. So as any person who wants to runaway from problems I chose death over life. Though the problem I had looks really petty now, it looked really big by then. Being rejected from the man I love.

For me it was the end of the world. There was no hope, no aim, no dreams. My whole life was planned around him. He was the light to the darkness in my life. Motivation of my life. Every dream every aim were around him. When he left me suddenly I lost my world. But not only my life but the freedom of my soul. I was trapped in his memory. I spent days over days without eating, without sleeping, without talking to anyone. Just sitting on my bed and thinking how did everything go wrong. 

We had plans to get married, to have a home of our own near the lake. It was designed with three bed rooms including master bed room, one visiting room, one dining room, a big kitchen to me to cook all the food he love, a veranda that we can sit in the afternoon and have some coffee while watching the sun set. We dreamed about going on swimming at the mid night in full moon days when the whole world is in deep sleep. We had a dream to have kids. He is helping our son to fly a kit and I'm watching and laughing at them sitting at the veranda with our daughter.

Our relationship was very strong that no-one could ever imagine it would have ended this way. Every little thing was well planed and neat. But then nothing is certain in this world. We broke up. No solids reason but he wanted to leave me. Somehow he has lost his feelings for me. Maybe someone else was there maybe not, all I know is one day suddenly I found my self single. 

I couldn't take it any more, and I chose to put an end to this miserable life. A life which no-one has a value. I took my big sharp scissor and put the blade on my wrist. I knew it is painful to die that way but I had no other option. Dying method option. 

Now I know I was not destined to die that way on that day. It was not my destiny. Dying before grow old is not anyone's destiny. I see a big world now. I feel sorry for that girl who was back then when I look back sometimes. She was very weak and she didn't understand taking her own life because of she is afraid to face the life alone is not a bravery act but an act of a coward. Killing your self for someone who doesn't even bother to care you exist is completely in vain. Maybe that's why god decided I must not die on that day. The god wanted to show me the big world that awaits for me out side my cage. I was a bird inside a cage and once the cage's door was open I didn't know what to do. 

I closed my eyes and pushed the blade on my wrist and determined to cut the wrist at once when I heard my phone was ringing. For a moment I thought it must be he calling me, but it was her. My mom. 

"Hello honey, Are you alright?? " Those were my mom's first words. 

I still can't understand how did that happen but I'm grateful for that power whatever made my mother phones me. She said she heard my voice and I was asking for help.  That moment I understood that there are many people who love me and want to see me alive everyday. Not as a half dead but as a lovely daughter, a cheerful friend, an adorable sister, as a strong woman. My second life was much more fun that the previous one. I knew the value of life. I understood life is not giving to us to waste it on those who doesn't care but to use it for the happiness of them who love us. So don't be afraid if you fall, because life is like a boxing game. You don't lose when fall but when you refuse to get up.

P.S. Not a true story. :)

Post Comment

Ricky said ''Nobody wants to be lonely''

Nobody wants to be lonely.. Nobody wants to cry..

Ricky Martin and Christina were screaming in the radio. Is that really true?? Nobody wants to be lonely?

yeah that is true. But sometimes there can be some who likes to be alone. It is not loneliness but enjoying the moment. 

Everyone, actually not everyone but most of people I know tell that they want someone to care about them, someone to talk, someone spend time with. I know the feeling. Because sometimes in my past I have felt the same way. but can we really find someone like that?? I don't think so. 

We can't simply ask from someone to care for us, can we? We can't ask them to be with us. But there are things that we can do..

Follow the mirror rule.. 

Now what is the mirror rule?? It is simple.. Mirror will never smile with you unless you smile with it first. So smile with the mirror and mirror will smile back.

If you need someone to care about you then start caring about others. If you want someone to spend time with then start spending time with others. You can't find one unless you are going to be with a hundred. Yes.. First you have to be with hundred to find a one to spend time. And then to find the "Right One" you have to spend time with thousands of people. That is the way it is. No-one will come to you until you are going towards them. If you want somebody in your life then you have to take a chance with the world.

Expose to the world. Stop merely existing and start living your life. 

Talk to yourself.

This is what I do most of times. I talk to myself. [yeah I do.. any problem? ;)] I know it sounds crazy. but trust me it helps to understand your inner side. It helps to understand what you really want in your life. Or you can talk to imaginary friends. I have lot of imaginary friends. 

Books

This is one of the best thing to do. Read books. If there are books then I can spend years without talking to anyone. :)

In these days also I rarely talk to anyone or log in to fb/blog because I bought books from book fair recently. Time is so interesting and I don't think anyone can be alone when all the characters in a book comes to live. 

But the most important thing is no-one can find the one for you. you have to find that one or the way to get rid from loneliness. 

Cheers!!

P.S :- Talk to yourself only when you are alone, otherwise you will get shifted to a mental hospital.

Listen to the song as well.. 

Post Comment

Do you interfere in children's life more than necessary??

I wanted to talk about this for a long time, but didn't know how. Mainly because I'm not a parent yet so I may not understand the whole parent - child bond thing. But I have 22 years with my parents and I think I have a little idea how parents should deal with their children. Do you interfere in your child's life more than necessary?? Then I hope this post would give you something to think. Yeah maybe you will call this a bluff of a young girl who has no idea how to raise a kid. Yes! I agree. I have never experienced how does it feels to be a parent, raise a child. But mainly what I learned from my own home is though parents give birth to a child he or she means a separate individual and they have their own life. Now don't start thinking that I'm talking about giving unlimited freedom to children. No this is not about that. All I want to say is what will happen if you interfere into your child's life more than it necessarily. What will be the out put. I can be wrong. But I have seen enough examples to say at least 9 out 10 cases what i'm going say would be the result. 

Here are some questions.. I don't need an answer.. but answer to yourself. 
[This is specially about teenagers and they who passed their teenage. I know it is sort funny if you are controlling your child's life even when he/she is above 19. But it happens. so here we go.]

1. Do you love your child??
2. Do you want to see him /her happy??
3. Do you think "you know the best" for him/ her?
4. Does your child have privacy in his/ her life?
5. Do you respect to his/ her opinion?
6. Does your child have the free will under your roofs?? 
7. Are you making a fuss about him/her having friends with the opposite sex?
8. Do you read your child's diary??
9. Do you think they should fulfill your dream just because you gave birth to them?
10.Are you a friend to your child?

Think... and answer yourself. You know what are the answers should be... 1. YES /2. YES /3. NO /4. YES /5. YES /6. YES /7. NO /8. NO /9. NO /10. YES

if those were your answers then you can stop reading sir / madam, this is not for you. I'm so happy about your children. They have got perfect parents. :)

But what if those weren't your answers.. Then you might wanna continue reading. :) 

Obviously any parent would say YES to the first two questions, because everyone loves their child and want them to be happy except for very few exceptional parents who are not really worthy to be called as parents. 
But thinking about the rest.. 

Starting from the question NO.3 If you think you know the best for him/her.. Then you are wrong. Because people are different. He/She can be your child, made of your genes, but still he/she is different from you. Just like your five fingers are different from each other though they belong to the same hand. You may not know the best for him/her. There are some who have the major talent for aesthetic. There are some who are born smart in books. Some have the skill in sports and some are good with machines. You know the best thing in the world. Of course any parent would say going for higher education and doing a white collar job is the best thing in the world. YES! you are right. But that maybe not the best for your child. Maybe he more likes to spend his/her time with his/her guitar/violin/ Piano/dancing class etc. Maybe he/she wants to spend his/her time with a brush in a hand looking at an incomplete Art. Maybe he likes spends his time in a lab. Only they know what is best for them. All you could do is make sure they are making the right decision by showing their options. Show them the best options they can have, [make sure you pick everything he/she interested in when you are showing the best options] and ask them what they think they wanna do? what they think they are good at..? 

Question NO.4, if you say NO this, that would be the biggest mistake you do in your life. Your child needs privacy in his/her life because it helps to build his/her personality. Remember a broken personality would not be getting much credit in the society. No matter how educated they are they would not survive in the society. How lack of privacy destroys someone's personality? Think about it. If she/he can't make a call to a friend without giving full details to you about it? If she/he can't go hang around with friends? [for a girl I agree parents should ask things like, where? who? and don't be late] If he/she doesn't have a separate room [with siblings it is okay] even when he/she is above 14? If she/he doesn't have a door to their room?? Those things are breaking them apart. Friends might laugh to his/her back, they will call him/her with names. You might not think about it. But it happens. Any person deserves some privacy in their lives. This doesn't mean you should give him a separate room and never check what he is doing in there. No. You should check it but for a limit. Be a friend with him more than being Idi Amin type parent. [There is a guy well educated but having personality problems, trust me he doesn't even have a job for two years even with a second upper class Management degree in J'pura Uni.]

Question NO.5 and NO.6 comes together most of the times. Do you respect your child's opinion? or at least do you ask his/her opinion when you are taking a decision about his/her life? Do they have free will under your roofs? Though the law says every human born with free will does that really counts under your roofs? Do you always say what to do to him/her? He is will be a puppet someday. Someday when you are no longer to decide what he should do, he will be lost in the society not having a single clue what he should do. Because once you cut his/her free will that thing never can be restored. They will never recognize it. They will afraid to decide by their own. They will always need a push or they will always wait till someone tells them what they should do. Is that what you want for your child? Cut down his free thinking power and acting according to his/her own instinct. They will easy targets in society. Specially girls. So you need to give her/his free will. 

Question NO.7 if you are making a fuss about this, mainly two things can happen. one thing is he or she would be really afraid to get along with the opposite sex or would shy. Another thing would they will find a way to have connections with opposite sex friends somehow closing your eyes. I have seen many, and I don't think you are unaware of those stuffs. Specially if a boy is shy to be with girls then it will damage to his personality and on the other hand if a girl is trying to get along with boys closing your eyes that would be a real danger to her. The solution is not be prison them in a ivory tower, but let them be friends with the opposite sex for a limit under your supervision.

Question No.8 that is a very bad habit. They have their own problems and they need something or someone to talk about those. So if your child has a diary then leave it that way. That diary is not the way to know his/her secrets. Talking is the way. Respect your child. Show them they can talk to you about anything. Even about love problems. I am proud to say I have a mom who I can talk about anything. :)

Question No.9 if you are trying to fulfill your dreams then it is wrong. Your child is not one of your tools to be used that way. Maybe the dream you have can be really good, but if he doesn't like it then there is no use of it. Because he is one who is going to live with that. Not you. Don't make your child a pawn to see your dream come true. And specially don't make your child do something just because your colleague's child is doing that. Don't make your child see a dream which he doesn't want to see. That will ruin his/her whole life. Any man should do something they are fond of unless that thing will destroy them.

Question NO.10 if you are just a parent to them, it is time for you to change. Be a friend. A close friend who he/she can share anything. Don't get panicked when he/she shared a secret with you but be patient and give the right advice to them. Most of wrong things can be prevented from that. If your girl says a boy is interested in her, don't scold her like nothing. But make her understand what will happen if she got a boy friend when she is still at school. Share stories you know about people who had affairs and sort of messed up their whole school life. That will talk some sense to her more than scolding and punishments. 

Sometimes a child can be a puppet because of these things, sometimes a child can a gangster. YES! Even though you are not ready to accept that fact I have seen some who says they really hate their parents. I don't think you need that to happen to you and your child. 
If you love your child,
Guide him, don't drag him
Show him, don't push him
Respect him, don't humiliate him
Love him, don't tight him......
Cheers..

To read the Sinhala post go to this Link.

Post Comment

~God has another plan~

I opened my eyes
slowly, slowly...
I wished you'd be here
near me, holding my hand

Everything was so dark
and calm and quiet
Something is wrong
said my mind...

There was a light
yellow and bright
I'm no longer lying
I floated gently..

 I floated through an arch
to a meadow very bright
"Am I out this much soon?"
a question in my mind..

Looked everywhere for u
to see your bright smile
you weren't here, but
a beautiful world..

Something is not right
mumbling in my head
"where are you and my son?"
more stress in my mind

Nobody seems anywhere
"could someone hear me?"
It's beautiful world
but don't want to stay here

I looked back at
the arch which I entered
It was no longer there
only me and silent everywhere..

Slowly floated myself
around the meadow
felt this is the end
No going back there

Finally saw you and him
cuddled together in pain
"don't worry I'm fine"
I screamed but no-one seems hear

They took me my body, not me
"I'm still here" whispered to your ear
"Seems god has another plan,
Tell him I love, and will forever.."

Post Comment

සරුංගල්

අම්මෝ.. පෙනේද අරකී නිකන් පත්තිනි අම්මා වගේ... සුදට සුදේ ඇඳල..පුහ්.."

ඈතින් එන සඳමාලිව දැක්ක සූධී විහිලුවෙන් වගේ කිව්වා. අපේ සෙට් එකම හැරිලා බැලුවේ මොකක්ද මේ සූධී කියන "පත්තිනි අම්මා" ලුක් එක කියලා. 

"මොන පත්තිනි අම්මද බන්.. ගල් දෙකත් එළියේ දාගෙන.." අමා අවඥාවෙන් වගේ කීවා. සුදු පාට කොට සායකින් හා සුදු පාට ටී ෂර්ට් එකකින් සඳා ඇඟ වහගෙන ගිටියා. ඇඟ වහගෙන කියලා තමා එයාගේ ඇඳුම් වලට කියන්න වෙන්නේ ගොඩාක් දවසට. 

"උඹලාට මොකද බන් ඒකී කොහොම ඇඳත්? හරියට මුන්ගේ ගල් එළියේ වගේනේ කෑ ගහන්නේ.." සහන් ඉතින් කොහොමත් සඳගේ පැත්තට තමා හැමදාම. 

සඳා ලස්සනයි. ඇහට කනට පේන කෙල්ලෙක්. ඒත් අවුල තියෙන්නේ එයා වෙලාවකට ඕනේවටත් වඩා පෙන්නවා. 

සඳා කියන්නේ කොහොමත් කැම්පස් එකේ හොඳම ටොපික් එකක්. කොයි සෙට් එකෙත් ඒ ගැන කතා නොකරන කෙනෙක් නැ. සඳ අඳින ඇඳුම්.. සඳාගේ ඉණේයි පිටෙයි තියෙන පච්ච.. සඳාගේ වටේ ඉන්න කොල්ලෝ.. කෙල්ලො කොල්ලො වෙනසක් නැතුව මේවා ගැන කතා වෙනවා.. සඳාත් ඒක දන්නවා. ඒත් එච්චර ගානක් නැ.


"ම්ම්ම්...අනේ සංසාරේ කිව්වාලු..උඹලා ඉතින් කොහොමත් ඒකීගේ ඇඹරිල්ලට අහුවෙනවානේ.." මෙච්චර වෙලා කට වහගෙන හිටපු මල්කීත් කට ඇරියා.

අපේ සෙට් එකේ කෙල්ලො හතරදෙනයි කොල්ලෝ තුන්දෙනයි හැමදාම වලි දාගන්න ටොපික් එක තමා සඳා කියන්නේ. සහන් සඳගේ පැත්තේ.. ටිරාන් සඳාට විරුද්ධ පැත්තේ.. ලෝකිත දෙපැත්තටම නැ.. එතකොට සූධීයයි අමායි නම් තදබල ලෙස "සඳා විරෝධීන්".. මමයි මල්කීයි මධ්‍යස්තයි. ඔහොම තමා කට්ටිය බෙදෙන්නේ. 

"අනේ මේ උඹලා මේ මාව ගාවන්න එපා ඔය වේ* එක්ක..හොඳේ.. මට පෙන්නන බෑ ඕකියේ ඇඹරිල්ල.." ටිරාන් බෙරිහන් දෙන්න ගත්තා. 
"මොකෝ සුභා සද්දයක් නැත්තේ?" සහන්ට ඕනේ මාව සඳාගේ පැත්තට කතා කරවන්න. 
"සද්ද නෑනේ අපි ගාව කොහොමත්..වැඩ විතරයි මල්ලි.." මම හෙමිට කතාව මඟ අරින්න හැදුවා. 
"මේ අහපන් සහනයෝ.. තෝ ඔය ඕකී එක්ක නටන්න ලෑස්ති වෙන්න එපා.. ඕකීට දැන කොල්ලෝම නම් කියලා කී දෙනෙක්ද.." ටිරාන්ගේ සුපුරුදු දේශනාව. 

"නෑ බන්.. මේකයි..ඒ කෙල්ලට තාම ඇත්තට ආදරේ කරන කෙනෙක් සෙට් වෙලා නැ බන්..ඒකයි ඒකී ඔහොම නටන්නේ.." 

සහන් හැමදාම කියන්නේ සඳාට ලං වෙන කොල්ලෝ බලන්නේ එයා එක්ක බුදිය ගන්න විතරයි කියලා. එයාට ඇත්තටම ආදරේ කරන කොල්ලෙක් ජීවිතේට ලං වෙච්ච දවසට එයා හැදෙයි ලු..


සඳාගේ ජීවිතේ නූල කැඩිච්ච සරුංගලයක් වගේ. එහෙම තමා මට හිතෙන්නේ. එක දවසකට එක කොල්ලෙක්..ආයේ වෙන එකෙක්.. "අර උඹේ කොල්ලද බන්?" දවසක් කාර් එකකින් සඳාව බස්සලා ගිය ලස්සන කොල්ලෙක් දැකලා මන් ඇහුව්වා. "කොල්ලා.. පිස්සුද බන්.. ඌට කෙල්ලෙක් ඉන්නවා.." සඳා හයියෙන් හිනා වෙලා කිව්වා. ඉතින් උඹ ඌ එක්ක රවුන් ගහන්නේ ඇයි බන්?" මම රවුම් ගහන්නේ නැ සුභා..ඌ එනවා මාව හොයාගෙන.. එකම කෙල්ල එක්ක ඉඳලා කම්මැලි ඇති.." එක ඇහක් වහලා ඉඟි මරන ගමන් කිව්වා. එයාගේ ජීවිතේ හංගන්න හදන්නේත් නැ.. කවුරු හරි මොනා හරි කිව්වොත් "ඇයි උඹලට මොකද" කියලා අහන සයිස් එකට ඒකීට හිතේ හයියක් තියෙනවා. වෙලාවකට සහන් කියන කතාවත් ඇත්ත කියලත් හිතෙන්වා. ඇත්තටම ආදරේ කරන එකෙක් හම්බු වුනොත් එයාගේ ඔය සෙල්ලක්කාර ගති නැති වෙයි. 

"අනේ මේ.. ඒවායින් කමක් නැ.. උඹ එහෙම ලෑස්ති වෙන්න එපා ඔය උම්රාඕ ජාන් ව භාර ගන්න." සූධීට සහන් එක්ක කේන්තියි.

"අපොයි මම නම් කීය දුන්නත් ඕකී එක්ක නම් ඉන්නේ නැ.."
"කොහොමත් ඒකී උඹ ගාවට එන්නේ නැ.. ඔය බතල ඇඟ දැක්කාම කෙල්ලෙක් එයිද බන්.." සහනුයි ටිරානුයි සුපුරුදු වලිය. "හරි ඉතින් උඹ හිතන් ඉන්නේ උඹට රිතික් රොශන්ට වගේ බිල්ඩ් එකක් තියෙනවා කියලානේ..අනේ පල ගෙම්බො යන්න.."
"මන් රිතික් රොශන් වගේ නොවුනත් මට හයිට් එකයි බිල්ඩ් එකයි තියෙනවා තමා හිවලෝ.."

අනේ නවත්තපල්ලකෝ බන්.. හැමදාම සඳා ආවොත් උඹලා ඉවර වෙන්නේ ඔතනින්.." මෙච්චර වෙලා මුකුත් ම නොකියා හැමදේම අහගෙන බලාගෙන හිටපු ලෝකිත කිව්වා.


"අනේ මන්දා ලෝකිත.. මුන් දෙන්නටම පිස්සු.. නැත්නම්.."

"උන්ට විතරක් නෙවෙයි උඹලත් පිස්සු බන්.. " අමා කියාගෙන් ආපු දේ හරස් කරලා ලෝකිත හයියෙන් කිව්වා. ලෝකිතට කේන්ති යන්නේ නැ. අපි ඔක්කෝම ඇස් ලොකු කරගෙන බැලුවා. 

"ඔව්..උඹලා ඔක්කෝමට පිස්සු..උඹලට විතරක් නෙවෙයි මේකෙ ඉන්න හැම එකාටම පිස්සු. සඳා සඳා සඳා.. ඒ ඇරෙන්න උඹලට කතා කරන්න දෙයක් නැ. පින් දීපන් ඒ කෙල්ලට ඒකී උඹල කතා කරන්න දෙයක් හදලා දෙනවා.."ලෝකිත නැවතිල්ලක් නැතුවම කියවගෙන යනවා. 

"ආහ් මෙච්චර කල් ඒකීගේ මායාවෙන් බේරිලා හිටපු උඹත් ඒකීට වශී වුනාද බන්?" සූධී උපහාසයෙන් ඇහුව්වා. 

"මන් වශී වෙච්ච මගුලක් නෑ සූධී.. උඹලට තියෙන්නේ ඉරිසියාව. උඹට කොටට අඳින්න ආසයි.. උඹ ඒක දවසක් කිව්වා.ඒත් උඹලගේ සාම්ප්‍රදායික අම්මල උඹට එහම් අඳින්න දෙන්නේ නැ.. උඹ ඒකට කියන්නේ අපේ අම්මලා නම් අපිව ඔහොම හැදුවේ නැ කියලා.. පිලිගනිනි සූධී උඹට සඳාට වගේ නිදහස තිබ්බා නම් උඹත් ඔහොම තම.. 

අනිත් කෙනා උඹ අමා. උඹට හැමදාම සුදු වෙන්න කියලා රටේ නැති ඒවා මුණේ උලනවා.. කුරුලෑ අඩු වෙන්න කියලා ඔක්කෝම එලවළු ටික මූණේ තියාගන්නවා.එහෙම කරලත් උඹ තරහයි උඹට සඳා වගේ ලස්සන වෙන්න බැරි එකට.."ලෝකිත පේලියට අඟිල්ල දික් කරගෙන කියනවා. 

"සහන් උඹට ඔය කියන මහ ලොකු ආදරයක් නැ.. අවුල තියෙන්නේ උඹේ ප්‍රතිපත්ති එක්ක උඹ එහෙම කෙල්ලෝ එක්ක නිදාගන්නෙ නැ. ඒකයි උඹ ඔය ආදරේ ඉස්සරහට දාගෙන වැඩේ කරගන්න හදන්නේ..සඳා ඒක දන්නවා. ඒ නිසා තමා උඹ එක්ක යාළු වෙන්නෙ නැත්තේ. ඒකීට කොල්ලෙක් එක්ක යාළු වෙලා ඉන්න බැ කියලා ඒකීම දවසක් කිව්වා.

"අනික උඹත් ටිරාන්..මතක පළවෙනිම දවසේ උඹ ඒකීම දැක්කාම ආසාවේ බෑ කිව්වා. ඒත් දැන් උඹ දන්නවා ඒකී උඹට මලාට කැමති වෙන්නේ නැ කියල.."ටිරාන් හොරෙන් බිම බලාගත්තා. මල්කීයි මමයි බය වෙලා හිටියේ අපිට මොනවා කියයිද කියලා. 

"උඹලා දෙන්නා නම් ඒ තරම් කෑ නොගැහුව්වත් එදා සඳාගේ ඉණේයි පිටෙයි සමනල්ලු වහලා කියලා නම් උඩ පැන පැන හිටියා නේ?.. පිලිගනින් සුභා.. උඹව මන් ඉස්කෝලේ යන කාලේ ඉඳන් දන්නවා..උඹට ඕනේ තරුවක් උඹේ පිටේ කොටාගන්න. ඒත් උඹට ඒකට හයියක් නැ.. ඕක තමා උඹලට වෙලා තියෙන්නේ.. උඹලා ඒකේගේ ඒ ජීවිතේට ඉරිසියායි... ඒක දිහා බලාගෙන හූල්ලනවා.. අනේ අපිට බැරි මොකෝ කියලා..උඹලා කිව්වා හරි..ඒකී නූල කැඩිච්ච සරුංගලයක්.. ඒත් අපිත් සරුංගල්.. වෙනස තියෙන්නේ අපි තාම කොහෙට හරි ගැටහලා.. " 

කටහඬේ කිසිම ආවේගයක් නැතුව... හෙමිට ලෝකිත කිව්ව දේවල් අපේ ඔලු වලට වෙඩි තිබ්බා වගේ දැනුනා.. කට්ටියම කිසිම හාවක් හූවක් නැතුව ඔහේ බලාගෙන හිටියා.. 

"ඇත්තටම අපි ඉරිසියයිද බන්?" සූධීගේ කටහඬ ඈතින් වගේ මට ඇහෙනවා..මොකක්ද මන් කියන්නේ? මගේ යටි හිත නම් හරියටම උත්තරේ දන්නවා..

Post Comment

~හිත~

අද වත් කලින් නිදාගන්නවා කියලා ඇඳට ගියාට ආයෙත් විනාඩි දහයකට පස්සේ නැගිටලා ලයිට් එක දාලා පෑනයි පොතකුයි අරගෙන මේසේ ගාවින් වාඩි වුණා. ඇයි මට මෙහෙම වෙලා තියෙන්නේ? මුළු දවසම ෆේස්බුක්, බ්ලොග්, චිත්‍රපටි, පොත් අතරේ සැරිසරලා ඇස් විතරක්ම නෙවෙයි හිතත් හෙම්බත් වෙලා ඇඳට ගියාම නින්ද ලඟට එන්නේ නැ.. නින්ද එන්නේ නැ නෙවෙයි.. නිදා ගන්න ඕනේ නැ.. රෑ එළි වෙනකම් ඇහැරලා ඉන්න ඕනේ...


උදේ පාන්දර නෙවෙයි දවල් 12ට නැගිට්ටත් මුලින් ම මතක් වෙන්නේ එකම දෙයක්.. එකම පුද්ගලයෙක්..රෑ කීයට නිදා ගන්න ගියත් නින්ද යන්නේ එකම දෙයක් ගැන හිතන සිතුවිල්ලත් එක්ක..සමහර දවසට නින්ද ගියත් ඒ එකම සිතුවිල්ල මාව දාලා යන්නේ නැ.. පියාගත් නෙත් යට හීනයක් වෙලා දැවටෙනවා...


හරිම පුදුමයි.. ජීවිතෙකින් කෙනෙක් අයින් වෙලා යන එක, එක තත්පරයකින් සිදුවෙන දෙයක්..ඒත් එහෙම අයින් වෙලා යන අය ගැන සිතුවිලි ඒ තරම් ලේසියෙන් අයින් වෙලා යන්නේ නැ..තත්පරෙන් තත්පරේ ඒ සිතුවිලි හිතට වද දෙනවා..දාහක් සිතුවිලි.. බිඳුණු සිතක් අස්සේ.. සැරින් සැරේ පාරනවා..ඇත්ත.. ඒ සිතිවිලි හරියට කැඩිච්ච වීදුරුවක් යලි යලිත් අතින් පිරිමදිනවා වගේ දෙයක්.. ඒ හැමසැරේකම හම තුවාල වෙලා ලේ ගලනවා.. තුවාලේ ආයේ ආයේ පෑරෙනවා.. 


මං එක බ්ලොග් එකක දැක්කා දුක හිතුනාම ඕනේම දෙයක් කරන්න.. ඒත් හැබැයි සින්දු නම් අහන්න එපා කියලා.. ඒක හරියටම හරි.. ඒත් ඉතින් පුදුමේ කියන්නේ මම කැමතිම සින්දු ඔක්කෝගෙන්ම මම වෙන් වෙලා හිටියත් ඒ සිතුවිලි නවත්තන්න බෑ..



නිදහසේ කල්පනා කරන හැම මොහොතකම එකම දෙයක්.. මනසින් අනාගතය දකිනවා..ඔබ හා මා සිටින අනාගතය..අතීතයේ සිටියා සේම..ආයෙත්.. ඒ එක හීනයක්.. ඇයි තව හීනයක් තියෙනවා.. වසර ගානකට පස්සේ හමුවීමක්.. හදිසියේ හමුවීමක්.. මම මොකක්ද කරන්නේ...මොනාද කියන්නේ.. කවදා කොහොම හමුවෙයිද.. දන්නේ නෑ මම.. ඒත් හීන දකිනවා.. 


යළිත් ඔබ මා සොයා එන හීනය.. ඇස් පිය නොපියා වුවත් මා දකින හීන.. ගැලවීමක් නෑ මට.. රුදුරු රකුසන් විලස මා රිද්දන මතකයන්..වධකයන් සේ මා කොනිත්ති ගහන අනාගත සිහින..
හෙට දවස කොහොම වෙයිද..ඔබ පමණකම මා දකින මගේ හෙට දවස.. ඔබ නැති බව දැන දැන මමගේ හෙට දවස තුළ ඔබම දකින..කොහොම වෙයිද මගේ හෙට දවස..


වෙන සිතුවිල්ලක් හිතට නො එන තරමටම හිත අරක් කරගත් ඔබ.. සත්තකින්ම පතනවා ඔබව සදාකාලයටම අමතක වෙන්න.. ආයේ කවදාවත්ම ඔබව සිහිනොවෙන්න..ඒත් තාම මට බැරි වුණා ඔබ අයින් කරන්න මතකයේ පෙට්ටගමින්..



හිස් අහස පුරාවට දකින ඔබ රුව මකාදමන්නට බැරි වුණා මට තාම..හමුවෙන හැම නෙතකම ඔබව නොසොයා ඉන්න බෑ මට තාම..ඇහෙන හැම හඬකම ඔබවම සොයනවා මම තාම..ඇයි..??? මම දන්නේ නෑ ඇයි..


මට එකම එක ප්‍රාර්ථනාවක් තියෙනවා.ඒ මට ඔබව අමතකම වේවා..!! සදාකාලයටම අමතකම වේවා..!!


එපා මට බිඳකුත්
සොඳුරු අතීතය වත්
බියකරු වර්තමානය වත්
එපා මට බිඳකුත්
මගේ මතකයන්..
මකාදමන්න මතකයන්
සදාකාලයටම මනසින්
සදාකාලයටම...

පසුසටහන: හිතට ගලාගෙන ආපු සිතුවිලි ඒ විදිහටම සටහන් කළා..හුදෙක්ම හිතේ නිදහස පිණිසය.. සාහිත්‍යයක් නැත..කලාවක් නැත..අනුකම්පාව අනවශ්‍යය.

Post Comment

වසා ගන් දොර මගේ හිමියෙනි...

අහස ගුගුරා.. අකුණු පුපුරා..
මගේ හිත වැන්දඹු වුනා...
වසා ගන් දොර මගේ හිමියනි
නුඹට රිසි නම් යන්නට යන්නෙමි....


"හරිම ලස්සන සින්දුවක් නේ?"
නිමාලි රේඩියෝවේ සද්දේ තව ටිකක් වැඩි කරන ගමන් ඇහුව්වා..
"ඇත්ත අනේ.. මමත් ඕක ටීවි එකේ ටෙලිඩ්‍රාමා එකක යනවා ඇහුව්වා.."
"නන්දා මාලිනිගේ කටහඬට ඒක හොඳට මැච්වෙනවා නේ.."


ස්ටාෆ් රූම් එකේ අනිත් කට්ටිය නිමාලි කියපු දේට එකඟ වුනේ එයලාගේ අදහසුත් කියන ගමන්..


"මොකෝ සංගීත හා සින්දු පිළිබඳ මහාචාර්යවරියගෙන් කිසිම අදහසක් නැත්තේ?? ඇයි සින්දුව හොඳ නැද්ද??" පාලිත එහෙම ඇහුව්වේ මම කිසිම දෙයක් නොකියා ඔහේ බලාගෙන හිටපු නිසා වෙන්නැති.. වෙනදාට සින්දු ගැන කතාවක් නම් මුලින්ම කියවන්න පටන් ගන්නේ මම කියලා එයලා හැමෝම දන්නවා..


"'ඒක තමා මමත් මේ බැලුවේ.. මොකෝ මනීශා සින්දුව අල්ලන්නේ නැද්ද??" නිමාලිත් මගේ දිහා බලාගෙන ඇහුව්වා.
"නැ අනේ මම ඔය සින්දුව කලින් අහලා නෑ.. ඒකයි.. මම මේ ටිකක් වෙලා අහගෙන හිටියා.. මුකුත් කියන්න කලින් සින්දුව අහලා ඉන්න එපැයි.." මම කට්ටියගේ ඇස් මඟ අරින ගමන් කිව්වා.


"ඇහ්..ඒක පුදුමෙනුත් පුදුමයි නේ.. ඔයා අහලා නැති සින්දුත් තියෙනවද.."පාලිත හිනා වෙනවා..


හීන් හිනාවක් මූනට අලවගෙන මම බෑග් එකත් අරන් නැගිට්ටා.. "සමහර ඒවා ඉතින් අහලා නෑ.. මන් යනවා ලයිබ්‍රරි එකට.. ගත්ත පොතක් තියෙනවා රිටන් කරන්න.. නැත්නම් කුසුමා මිස් ආයේ කම්ප්ලේන් කරයි ටීචර්ලා පොත් අරන් භාර දෙන්නේ නැ කියලා.."
එහෙම කියාගෙනම ස්ටාෆ් රූම් එකෙන් එළියට ආවට ඇත්තටම භාර දෙන්න පොතක් මගේ අතේ තිබුනේ නැ.. ඒත් කෝකටත් එක්ක මම ලයිබ්‍රරි එකටම යනවා.. අයිනකට වෙලා පොතක් වත් බැලුවොත් ඊළඟ පීරියඩ් එකට කලින් කලබල වෙලා තියෙන මගේ හිත සන්සුන් කරග්න්න පුළුවන් වෙයි කියලා මම හිතුවා.


"තමුසේට මේ ගෙදර ඉන්න බැරි නම් බැහැලා යනවා යන්න.. මට පව් නොදී.." 
කුශාන්ගේ කටහඬ තාමත් මගේ කන් ඇතුලේ දොංකාරය දෙනවා. හරියට ඒක ඊයේ වුනු දෙයක් වගේ. මට කුශාන්ව හම්බුවුනේ කැම්පස් එකේදී. ඒත් අපි දෙන්න ගොඩාක් කල් ආශ්‍රය කලේ යාලුවෝ වගේ.අවුරුදු තුනක්ම යාලුවෝ වගේ ඉඳලත් ඕකාව හරියට අඳුරගන්න බැරි වුනාද කියලා සඳු අහන කොට නම් මම මගේ මුලු ජීවිතේම රැවටිලා ඉඳලා නේද කියලා හිතුනා..ඒත් මේක එයාගේ වැරද්දක් විතරක්ම නෙවියිනේ.මමත් මේකට වගකියන්න ඕනේ.හැමදාම වගේ අදත් මගේ හිත එයාව සුද්ද කරනවා. මන් හැමදාමත් කලේ ඒක.එයාගේ වැරදි දාහක් පෙනෙද්දිත් එයාව සුද්ද කර කර ලඟට වෙලා හිටියා.ඒත් එයාට මගේ එක වැරැද්දක් ඉවසන්න බැරි වුනා. 


කැම්පස් එකෙන් අවුට් වෙන දවසේ මාර ගහ යටදී "මට ඔයා නැතුව ඉන්න බෑ මනීශා..මන් ඔයාට ආදරේ කරනවා" කියාලා මාව බදාගෙන සිපගනිද්දී මම කවදාවත් හිතුවේ නෑ ඔයට මන් නැතුව ඉන්න පුළුවන් වෙයි කියලා.ඒත් අනේ මන්දා.දෛවය කියන්නේ අපිට හිතන දේම නෙවෙයිනේ. එහෙම ඉන්න බැ කියපු ඔයා දැන අවුරුදු දෙකක් තිස්සේ මගේ මූනවත් බලන්නේ නැතුව ඉන්නවා.


මන් දන්නවා ඔයාගේ අම්මලා විතරක් නෙවෙයි අපේ අම්මලාත් පුංචි පැටියෙක් අපේ පවුලට එනකන් ඇඟිලි ගැන ගැන හිටියා..එයලා විතරක් නෙවෙයි දෙයියනේ මමත් කවදාහරි අම්මා කෙනෙක් වෙන්න බලාගෙන හිටියා.ඔයාගේ ලෙයින් හැදිච්ච පුංචි පැටියෙක්ව මගේ උකුලේ තියාගෙන නළවන්න මමත් ආසාවෙන් හිටියා.


ඒත් ඒ හැමදෙයක්ම අපි හිතුවේ වත් නැති විදිහට අපිට නැති වුනා. හොඳට හිටපු අපි දෙන්නා රංඩු කරන්න පටන් ගත්තා.ඒ හැමවෙලාකම මම වැරදිකාරි වුනා.ඔයා ඔෆිස් එකේ ගෑනියෙක් එක්ක එහෙ මෙහෙ යනවා කියලා දැන දැනත් මම කට පියාගෙන හිටියා.


ඒත් මම එහෙම හැමදේම ඉවසගෙන හිතේ හිර කරගෙන හිටිය පීඩනය මන් හිතුවේ වත් නැති පැත්තකින් එළියට ආවා. සත්තයි කුශාන් මම ඔයාව රවට්ටන්න හිතුවේ නෑ කවදාවත්ම.ඒත් ඔයාගෙන් නොලැබෙන ආදරේ සහන්ගෙන් ලැබෙන කොට මන් එයාට ලන් වුනා. ඔයාගේ උණුසුම් හැර වෙන උණුසුමක් ගැන හීනෙකින්වත් හිතුවේ නැති මම, මටත් හොරා සහන්ගේ උණුසුමට තුරුල් වුනා. ඒත් ඒ එකම එක දවසකට විතරයි.එදයින් පස්සේ මම මොන තරම් වැරදිකාරියෙක්ද කියලා මගේ හිත මට දොස් කිව්වා.


මම හිතුවේ ආයේ ඔයා එක්ක ජීවිතේ අලුතින් පටන් ගන්න පුළුවන් වෙයි කියලා. ඒත් මන් නොහිතපු විදිහට මෙච්චර කල් වඳ ගෑනි කියලා හංවඩු ගහපු මම වඳ නෑ කියලා දැන ගත්තා. 


මම ප්‍රෙග්නන්ට් කියලා දැනගත්තාම ඔයා මන් දිහා සැකෙන් වගේ බැලුවේ ඔයා දැනගෙන හිටියා නේද වැරද්ද මගේ නෙවෙයි ඔයාගේ කියලා? ඒත් ඔයාගේ නෑදෑයෝ මට වඳයි කියලා බනිනකොට මන් වෙනුවෙන් එක වචනයක් වත් කතාකරන්න ඔයාට බැරි වුනා කුශාන්.


ඕකාගේ තාත්තා කවුද කියලා කෑගහලා අහනකොට මට අහන්න ඕනේ වුනේ "ඇයි ඔයා වෙන්න බැරිද" කියලා.. 


ඒත් ඒකත් හිතේ හිර කරගෙන මම ඔයාගේ පස්සෙන් ගෑටුවේ මගේ කුසට නොදන්වා ආපු ඒ පුංචි ආත්මය තලලා පොඩි කරලා දාන්න. 


ඔයාට ඕනේ විදිහට ඒකත් කලාට පස්සේ මන් වනචර ගෑනියෙක් කියලා බැන්නට අමතක වුනාද ඔයාට, ඔයා ඔෆිස් එකේ නිරාශා එක්ක බිස්නස් ට්‍රිප් ගිය හැටි? ඒවා මම දැන ගත්තාම මගේ ඉස්සරහා දණින් වැටිලා ආයේ එහෙම වෙන්නෙ නෑ මගේ මැණික කියලා අඬපු හැටි? ඒත් ආයෙත් ඒ වැරැද්දම කරපු හැටි? 


ඇයි ඔයාට ඒවා මතක නැති වුනේ? 


කොහොම වුනත් මම ගෙදරින් එළියට බැස්සේ ඔයාට ආදරේ නැතුව නෙවෙයි.ඒත් අපි දෙන්නා තව දුරටත් එක වහළක් යට ඉන්න එක තේරුමක් නැති නිසා.


මන් ආයේ එහෙම කරන්නේ නෑ කියලා ඔයාගේ දෙපතුල් අල්ලලා වඳිනකොට කකුලෙන් ගැහුව්වේ මොන හිතකින්ද කුශාන්? ඔයා ඔයාගේ ලෝකේ තනිවෙලා. මන් කරපු වැරැද්ද ඔයා නිදහසට කාරණාවක් කරගත්තා. පිරිමි ලන්වෙන්න ආවත් මට ආයේ ආදරේ කරන්න බෑ කුශාන්.. සහන්ට ලන් වුනාට මන් එයාට ආදරේ කරල නෑ කියලා මම දැනගත්තා..ඒත් ඔයා?? ඔයා මට ඇරෙන්න වෙන හැම ගෑනියෙක්ටම ආදරේ කරලා..ඒ නිසානේ මම මෙහෙම දුක් විඳිනකොටත් ඔයාට ගාණක් වත් නැත්තේ.. 



අවුරුදු දෙකක් හිත අතීතයට ගියා. මගේ ජීවිතේ වැරදිලා ඉවරයි..ඒත් මට තරහක් නැ කුශාන්.. ඔයා සතුටින් නම් ඒ මට හොඳටම ඇති.. කඩා වැටිච්ච හිත හදාගෙන මම ඉඳගෙන හිටිය තැනින් නැගිට්ටේ පන්තියට යන්න බලාගෙන..


ආලයක් නැති.. තාලයක් නැති
විජිතයේ කටු ඔටුනු හැරයමි..
කාලයක් අපි ආදරෙන් සිටි
සොඳුරු මතකය අරන් යන්නෙමි..


වසා ගන් දොර මගේ හිමියෙනි
නුඹට රිසි නම් යන්නට යන්නෙමි..


බැන්ද රන් දම්..මගේ ගෙළ වට
මුදා විසිකොට..අඬන අහසට
මගේ සිහිනයේ නුඹ නිදන් කොට
කුරුටු ගී දහසක් ලියන්නෙමි


වසා ගන් දොර..මගේ හිමියෙනි
නුඹ රිසි නම් යන්නට යන්නෙමි...

Post Comment

නමක් නැති සෙනෙහස....

දිවා රෑ පැය ගණන්
දොඩමළු වුනත් අපි
නෑ තවමත් නමක්
බැඳි සෙනෙහසට අපේ...

සිතින් සිත යා කෙරූ
දහක් සිතිවිලි අතරේ
සෙව්වෙමි මා නමක්
බැඳි සෙනෙහසට අපේ...

බෙදා ගත් දුක් කඳට
නැඟු සිනහවන් රළට
දෙන්නට නමක් නැ
බැඳි සෙනෙහසට අපේ...

කහ රෝස මල් විසුල
මිටියාවත පසු වුනත්
රතු රෝස මල් නැතිය
බැඳි සෙනෙහසට අපේ...

නමක් නැති සබඳකම
හද පතුලේ මොර ගසයි
දෙන්නට නමක් නම්
නොදනිමි මම තවම....

Post Comment

බලාපොරොත්තුව..

බලාපොරොත්තු නැති
වෙලාවක ඇවිත්
බලාපොරොත්තු නැති
වෙලාවක යනවා.....


දෝතට ගත්තාම
අතින් ගිලිහෙන
ඉවත බැලුවාම
ලඟට එන


අරුමයකි නුඹ
බලාපොරොත්තුව..

Post Comment

ජීවිතය සොයා යන්න ඔබ...

හමුනොවෙන සේ ගිවිස
වෙන්වුනත් අප දෙදෙන
ආයෙමත් හමුවෙලා
ජීවිතේ මං පෙතේ


රිදවූ හැටි මා එදා
ඔබගේ අහිංසක හිත
සිහිවෙලා උණු කඳුළු
ගලනවා මා නෙතට


දහස්වර ඔබේ නෙතු
හඬා වැටෙනවා බලා
නික්මුණා මතකයි මට
ඔබව තනිකර දමා


ආයෙමත් ආදරය
ඉල්ලනවා ඔබ මගෙන්
නමුදු දෙන්නට තරම්
ආලයක් නැ සතුව


රැගෙන ගියා හැමදේම
අතරමඟ මා දමා
ඔහුත් සමඟින් මගේ
ආලයත් හැරගියා


දෙන්නට තරම් ආදරය
මා සතුව නැති නිසා
ගල් වෙච්ච හදවතත්
ඔහු නමින් වෙන්වෙලා


මගේ කඳුළු පිසලන්න
පැමිණියත් ඔබ මෙලෙස
රැදෙන්නට මා ළඟින්
නොඉල්ලමි මා ඔබෙන්


සිඳුණු තටු සලා යලි
පියඹන්න බැරි නිසා
පියාඹා යන්න ඔබ
මා වෙතින් නික්මිලා

Post Comment

Here I am..

Lovely moon is filling the world with light
shinning stars are giving beauty to the night
to get moon's love, flowers having a fight
but here I am in a dark world, no-one in my sight

sky is never be alone till the sun comes there
gardens never be alone till the flowers bloom in there
world is never be alone till man is living in there
but here I am, suffering in loneliness like nobody is there

All the time people roaming around me
all the time people watching me cry
all the time people passing over me
but here I am, all alone, god might not know me

Post Comment

මහේශ් අයියා කියලා දුන්න අන්තිම පාඩම..

ජීවිතේ හරිම කෙටියි යාළුවනේ. මේ ජීවිතේ අඬ අඬා විදවන්න කාලයක් නෑ. ගිය සෙනසුරාදාත් අපිත් එක්ක හිටපු මහේශ් අයියා අද අපිව දලා ගිහින්. දවසකට දෙකකට නෙවෙයි.සදහටම..
ඒත් මහේශ් අයියා හැමදාම වගේ අවසන් ගමන් ගියෙත් ජීවිතේ ගැන ලොකු පාඩමක් කියලා දීලා. එයා වසර 9ක් තිස්සේ අවංක ව ආදරේ කරපු ගෑණු ළමයා එයාව දාලා ගිහින් තිබුණා.ඒක නිසා එයා වින්ඳ වේදනාව හරියටම දැන ගෙන හිටියේ එයාව ලඟින් ම ඇසුරු කරපු අය විතරයි. ඒත් හදිස්සියේ ම එයා ඒ හැමදේම දාලා යන්න ගියා. අන්තිමට එයා ලඟ ඉතුරු වුණේ එයාට ඇත්තටම ආදරේ කරපු එයාගේ අම්මා තාත්තා සහ යාළුවෝ ටික විතරයි. 
ජීවිතේ අඬ අඬා ඉන්න කාලයක් නෑ කියලා මං කිව්වේ ඒ නිසා.. ලස්සන ජීවිතයක් තිබුණ මහේශ් අයියා අන්තිමට ඇස් දෙක පියා ගත්තේ වේදනාවෙන්.. ජීවිතේ හරිම කෙටියි.. ඒකෙන් බාගයක් අඬන්න තියා ගත්තොත් ඉතුරු බාගේ අපි ඉදිවිද කියලා කවුරුවත් දන්නේ නෑ..ජීවිතේ අද දවස විඳින්න.. විදවන්න එපා.. මම මේතරම් දවස් ජීවිතේ විඳෙව්වා..ඒත් ඇත්තටම අපේ ජීවිත මේ විදිහට විඳවන්න ඕනේ නෑ නේද කියලා මට හිතුණා.. ඇත්ත..අපි හැමෝටම ප්‍රශ්න තියෙනවා.. ඒත් ඒ ප්‍රශ්න මත්තේම ජීවිතේ තීරණය වෙන්න දීල අපි අද දවස අඬ අඬා හිටියොත් හෙට හිනා වෙන්න අපි ඉඳීද දන්නෙ නෑ..
හිනා වෙන එක හෙටට බාර දෙන්න එපා යාළුවනේ.. හෙට එන ප්‍රශ්න ගැන හිතලා අද හිනාව නැති කරගන්නත් එපා.. 
සමහර මම දන්න යාළුවෝ දෙන්න දෙන්නාට ආදරේ උනාට කියන්නේ නැතුව දුක් විඳිනවා.. ඒ අම්මලා තාත්තලා ප්‍රශ්න ඇති කරයි කියලා හිතා ගෙන.. ඒ ප්‍රශ්න අවාම ඒවාට මූණ දෙන්න යාළු.. අපි ඒදාට ඉඳීද කියලා අපිවත් දන්නෙ නැනේ.. ඒ නිසා අද ආදරේ කරලා..හිනා වෙලා සතුටින් ඉන්න.. මමත් කාලයක් නොලැබෙන ආදරයකට ඇඬුවා.. ඒත් දැන් නොලැබෙන ආදරයකට අඬනවාට වඩා මේ ජීවිතෙන් කරන්න පුළුවන් දෙවල් ගොඩක් තියෙනවා කියලා මට තේරෙනවා.. ජීවිතේ ජීවත් වෙන්න.. හෙට නෙවේ.. අද ජීවත් වෙන්න.. "කල් හෝ නා හෝ" කියලා අපි හැමෝම ආසවෙන් රස විදපු චිත්‍රපටයේ පෙන්නවන දේ මායා සිහින ෆිල්ම් ස්ටොරියක්ම නෙවේ.. අපේ ජීවිතත් හදිස්සියේ ඒ විදිහට ගසා ගෙන යන්න පුළුවන්.. ඒ නිසා අද දවස විඳින්න.. හෙට දවස ගෙන හෙට හිතන්න.. ඒ මොකද හෙටක් තියෙද නැද්ද කියලා වත් අපි දන්නෙ නැති නිසා..

Post Comment

මහේශ් හසන්ත සිල්වා සොයුරා වෙනුවෙන් ඔහුගේ මිතුරු සනිඳු සහන් විසින් ලියන ලද දයාබර නිසදැස...

 අද උදැසන වෙනදා වගේම ඉර පෑව්වාට බහින ඉර බලන්න ඔබ අපි අතර නැතිවෙයි කියලා අපි හිතුවෙ නැ මහේශ් අය්යා. ඒත් ජීවිතේ කියන්නේ තණ අඟ පිනි බිඳුවකටත් වඩා අවිනිශ්චිත දෙයක් බව පසක් කරමින් බැස යන හිරුත් එක්ක ඔබත් අද බැස ගිහින්.. 

අකාලයේ මිය ගිය මහේශ් හසන්ත සිල්වා සොයුරා වෙනුවෙන් ඔහුගේ මිතුරු සනිඳු සහන් විසින් ලියන ලද දයාබර නිසදැස... 

කදුළු සාහරයේ අද අපේ සිත්

ඔබගොසින් හැරදමා අප සැම
තමට පෙර රටරකින්නට,තත්පරයක් පාසා....
සිහින මැවු... එකකුස නූපන්,නමුදු
සහෘදයාණෙනි...
ඔබේ සිනහවන් මැවේ අපේ හදවත්වල
සරණ සංසාරේ මේ හැම දිනකම..

වේදනාවක් ඇත කෑගසා හඞන්නට...
නමුත්....කදුළු කැට වියැලී ගොසිනි නෙත් තුලම,
එකම බත් පත රස බැලූ සොයුරාන..
අද..ඔබ අප සමඟ නැත..
සිතුවෙමුද? අපි ඔබට වේ කියා මෙවන් විපතක්
සසර වසනාතුරාවට.....
කෙලෙස උසුලන්නද මියැදුනු පුවත ඔබ....

පැතුම් තිබුණා ඔබට රට හදන්නට
තමාත පෙර රත රකින්නත... ඔබ ඒ දේ කළා,
සහෘදයාණෙනි,
අද සිදුවී ඇත අපට සමුදෙන්නට සේනානායක සයුරානෙනි, එකට සිප් කිරි බිවු අප
සිහිනයෙන් හෝ මිතුරුවෙමු යළිත්
කදුලු කැටවැටෙනා නමුදු වියළු දේ අනියත වග
මෙනෙහි කරන්නට ........අවසරයි....
~සනිඳු සහන් ~


මෙහි අයිතිය සනිඳු සහන් සතුය

Post Comment

All must leave once the mission is complete..

                       "When you need me, but do not want me, then I will stay 

                       When you want me, but do not need me. then I have to go"

                                                                        ~Nanny McPhee~

This is a quote from Nanny McPhee's movie. This is her mission. She is with us when we need her even though we don't want her. But when she completed her mission then we don't want her so she must leave even though we need her badly.

This is the simple lesson in our lives. Some people come to our lives whether we want them or not because they all have some lessons with them to teach us. Once they have taught all the lessons they must leave, they can't stay. Everyone come into your life for a special mission. Once they complete it they are leaving you. And you have to move on. Because there are more people are waiting to come into your life with new lessons.

Life is hard and it is not fair. But it is not fair to anyone. So in that sense life is fair to all. You must learn to let things go. Letting go is not forgetting. But moving on.

One of my friend wrote a nice verse in my autograph. I thought to finish this with that.

"If dreams have failed, dream again,
If you think you are beaten, try again,
Failure doesn't break you heart,
Life is a game so play your part.... "

Cheers!!

Post Comment

10 lessons from Bamboo

I got this from a mail. I thought to share this with you all. It teach us some very important lessons in life.

(1) Remember: What looks weak is strong 


The body ofeven the largest type ofbamboo is not large compared to the other much larger trees in the forest. But the plants endure cold winters and extremely hot summers and are some times the only trees left standing in the aftermath of a storm. We must be careful not to underestimate others or ourselves based only on old notions of what is weak and what is strong. You do not have to be big and imposing to be strong. You may not be from the biggest company or the product of the most famous school, but like the bamboo, stand tall, believe in your own strengths, and know that you are as strong as you need to be. Remember too that there is strength in the light, in openness and transparency. There is strength in kindness, compassion, and cooperation.


(2) Bend but don't break.


One of the most impressive things about the bamboo is how it sways with the breeze. This gentle swaying movement is a symbol of humility. The foundation of the bamboo is solid, yet it moves and sways harmoniously with the wind, never fighting against it. In time, even the strongest wind tires itself out, but the bamboo remains standing tall and still. A bend-but-don't-break or go-with-the-natural-flow attitude is one of the secrets for success whether we're talking about bamboo trees, answering tough questions in a Q&A session, or just dealing with the everyday vagaries of life.

(3) Be deeply rooted yet flexible

The bamboo is remarkable for its incredible flexibility. This flexibility is made possible in part due to the bamboo's complex root structure which is said to make the ground around a bamboo forest very stable. Roots are important, yet in an increasingly mobile world many individuals and families do not take the time or effort to establish roots in their own communities. The challenge, then, for many of us is to remain the mobile, flexible, international travelers and busy professionals that we are while at the same time making the effort and taking the time to become involved and deeply rooted in the local community right outside our door.

(4) Slow down your busy mind

We have far more information available than ever before and most of us live at a very fast pace. Even if most of our work life is on-line, life itself can seem quite hectic, and at times chaotic. Often it is difficult to see the signal through all the noise. In this kind of environment, it seems all the more important to take the time to slow down, to calm your busy mind so that you may see things more clearly.

(5) Be always ready

As the great Aikido master Kensho Furuya says inKodo: Ancient Ways,"The warrior, like bamboo, is ever ready for action." In presentation or other professional activities too, through training and practice we can develop in our own way a state of being ever ready. Through study and practice we can at least do our best to be ready for any situation.

(6) Find wisdom in emptiness

It is said that in order to learn, the first step is to empty ourselves of our preconceived notions. One can not fill a cup which is already full. The hollow insides of the bamboo reminds us that we are often too full of ourselves and our own conclusions; we have no space for anything else. In order to receive knowledge and wisdom from both nature and people, we have to be open to that which is new and different. When you empty your mind of your prejudices and pride and fear, you become open to the possibilities.

(7) Commit yourself to growth & renewal

Bamboo are among the fastest-growing plants in the world. It does not matter who you are — or where you are — today, you have amazing potential for growth. We usually speak of Kaizen or continuous improvement that is more steady and incremental, where big leaps and bounds are not necessary. Yet even with a commitment to continuous learning and improvement, our growth — like the growth of the bamboo — can be quite remarkable when we look back at what or where we used to be. You may at times become discouraged and feel that you are not improving at all. Do not be discouraged by what you perceive as your lack of growth or improvement. If you have not given up, then you are growing, you just may not see it until much later. How fast or how slow is not our main concern, only that we're moving forward.

(8) Express usefulness through simplicity

"The bamboo in its simplicity expresses its usefulness. Man should do the same." Indeed, we spend a lot of our time trying to show how smart we are, perhaps to convince others — and ourselves — that we are worthy of their attention and praise. Often we complicate the simple to impress and we fail to simplify the complex out of fear that others may know what we know. Life and work are complicated enough without our interjecting the superfluous. If we could lose our fear, perhaps we could be more creative and find simpler solutions to even complex problems that ultimately provide the greatest usefulness for our audiences, customers, patients, or students.

(9) Unleash your power to spring back

Bamboo is a symbol of good luck and one of the symbols of the New Year celebrations in Japan. The important image of snow-covered bamboo represents the ability to spring back after experiencing adversity. In winter the heavy snow bends the bamboo back and back until one day the snow becomes too heavy, begins to fall, and the bamboo snaps back up tall again, brushing aside all the snow. The bamboo endured the heavy burden of the snow, but in the end it had to power to spring back as if to say "I will not be defeated."

(10) Smile, laugh, play

It is said that bamboo has a strong association with laughter, perhaps because of the sound that the bamboo leaves make on a windy day. If you use your imagination I guess it does sound a bit like the forest laughing; it is a soothing sound. Bamboo itself also has a connection with playfulness as it has been used for generations in traditional Japanese kite making and in arts and crafts such as traditional doll making. We have known intuitively for generations of the importance of smiling, laughing, and playing, now modern science shows evidence that these elements play a real and important role in one's mental and physical health as well.

These are just ten lessons from the bamboo; one could easily come up with dozens more. These are not things that we do not all ready know, of course. Yet like many a good sensei, the bamboo simply reminds us of what we already know but may have forgotten. Then it is up to us to put these lessons (or reminders) of resilience into daily use through persistence and practice. You do not need to be perfect. You need only to be resilient. This is the greatest lesson from the bamboo.

Post Comment